Tasznik pospolity
kurs angielskiego Zioło jedno- lub zwykle dwuletnie, wielopostaciowe, o wysokości do 50 (100) cm, z wrzecionowatym, drewniejącym korzeniem. Łodyga pojedyncza albo odstająco rozgałęziona, delikatnie bruzdkowana. Liczne liście odziomkowe ułożone w postaci rozetki, na ogonkach, wąsko podłużne, nie podzielone lub ząbkowane do pierzastych, z odcinkami, które mogą być szeroko podłużnie ząbkowane albo wąsko zaostrzone. Liście łodygowe skrętoległe, siedzące, szerokimi uszkami obejmujące łodygę, nie podzielone do pierzastodzielnych. Najwyższe liście łodygowe są wąsko podłużne i całobrzegie. Kwiatostan graniasty, bez podsadek, początkowo gęsto ścinięty i wyglądający jak baldach, który w czasie owocowania silnie wydłuża się w grono; szypułki odstające. Małe, białe kwiaty nie mają zapachu. Cztery działki kielicha odstają prosto, cztery płatki korony (rzadk ich brak) są mniej więcej dwa razy tak długidj jak działki kielicha, odwrotnie jajowate, zwężone w krótki paznokieć. Pręcików sześć 2 krótkie i 4 długie, zalążnia dwukomorowa, górna, szyjka krótka z płaskim znamieniem, Bardzo charakterystyczny owoc jest wielo nasienną łuszczynką, trójkątny lub odwrotni sercowaty, ściśnięty, zwykle dłuższy niż sze szy, siatkowało żyłkowany, z wąskim rąbkiem prostym lub lekko sklepionym; w każdej komorze do 12 nasion. pielęgnacja twarzy
