wysyłka smsów Roślina trwała, wielołodygowa, do 30 cm wysokości, fz nitkowatymi korzeniami i mięsistymi bulwami korzeniowymi w kształcie maczugi. Łodygi leżące, często korzeniące się lub podnoszące, rozgałęzione, skrętolegle ulistnione; w pachwinach liści często tworzą się podłużne, białe bulwki. Mięsiste, błyszczące liście są trawiasto zielone, szeroko sercowato-nerkowate, z karbowanym brzegiem, nagie. Długie ogonki liściowe wyrastają z szerokiej pochwy. Wielkie złotożółte kwiaty stoją pojedynczo szczytowo, na długich szypułkach. Trzy listki okwiatu tworzą rodzaj kielicha, są zielone, jajowate; liście miodnikowe, w liczbie 8-12, są mniej więcej dwa razy dłuższe, mają typ płatków korony i są wąskojajowate, błyszczące, z długą łuską nektarową. Pręciki liczne, żółte. Siedlisko: Często, w wilgotnych i cienistycl miejscach, na łąkach, nad brzegami potoków w sadach, zaroślach, i żyznych lasach liściaa tych. Rozmieszczenie: Europa. Okres kwitnienia: Od marca do maja. Zastosowanie: Zbiera się pączki kwiato i młode liście przed kwitnieniem; później cie stają się ostre, a nawet trujące. Używa się ich do przyrządzania zup ziołowych i pikan: nych sałatek oraz na jarzynę. Pączki kwiat we marynowane w occie są dobrą przypraw, do mięs. Zawierające skrobię bulwki korzei niowe i rozmnóżki powinny być natomiasj zbierane dopiero po kwitnieniu. Gotuje się jako jarzynę. Satel

bielizna sklep