biblioteki 3d Roślina jednoroczna, o wysokości 25-60 cm, rzadziej do 1 m, naga lub z rzadka szorstko owtosiona. Łodyga luźno rozgałęziona, zielna, szarozielona (na południu także żółtawa), niekiedy czerwonawo nabiegta. Liście, z wyjątkiem dolnych naprzeciwległych, skrętoległe, wąskoszydlaste, płaskie lub okrągłe w przekroju, nieco kłujące, do 4 cm długości. Przysadki niepozornych kwiatów, zebranych po 1-3, są odstające. Kwiaty obupłciowe, mniejsze od dwu długich podkwiatków, wybiegających na szczycie w szczecinkę; są one zebrane w luźne kłosowate kwiatostany. Płatki korony zielonkawe, po 5 lub rzadziej po 4, jajowato zaostrzone, nie opadające i po przekwitnieniu z coraz wyraźniejszym poprzecznym kantem. Pręcików zwykle 5, zrośniętych u nasady pierścieniowato. Znamiona dłuższe od szyjki, załążnia płasko kulista. Siedlisko: Na zasolonych piaszczystych wybrzeżach; niekiedy także jako chwast na nil zasolonych piaszczystych glebach w głębi lądu. Rozmieszczenie: Rozpowszechniona w całej Europie (a także w obszarach tropikalnych) na odpowiednich siedliskach, na pótnocy jednał ograniczona tylko do wybrzeży. Centrum zaJ sięgu leży w Azji. W Polsce przede wszystkim na wybrzeżu Bałtyku; ponadto miejscami nad] większymi rzekami i niekiedy jako roślina rui deralna. Gatunek ekspansywny. Okres kwitnienia: Od lipca do września. Zastosowanie: Młode rośliny zbiera się na wiosnę i używa jako jarzynę lub sałatkę; są one zasobne w sole metali alkalicznych. Uwagi ogólne: Gatunek jest podzielony na trzi podgatunki, z których dwa występują równie! w Europie Środkowej, a trzeci (o liściach barJ dziej żółtawych) w obszarze śródziemnomorsl kim. Wszystkie podgatunki są używane jednał kowo. Dawniej spalano tę roślinę na popiół w celu pozyskania potażu i sody. apteki internetowe warszawa

Wesele Opole